ΜΙΑ ΖΩΗ ΚΩΜΩΔΙΑ

ΤΙ ΞΕΧΩΡΙΖΕΙ ΕΝΑ ΚΑΛΟ ΑΣΤΕΙΟ;

Θέλετε να γίνετε η ψυχή του πάρτυ; Θέλετε να χαρίζετε την χαρά σε φίλους και γνωστούς; Θέλετε καυτά πιπίνια να πέφτουν στα πόδια σας ζητώντας σας το κορμί σας για μια νύχτα πάθους; Θέλετε να σας βλέπουν στον δρόμο και να λένε "Να! αυτός εκεί είναι πολύ αστείο τυπάκι, γαμώ τα γέλια σου λέω ρε φίλε, πολύ χάβαλος."; Θέλετε να σταματήσω επιτέλους τις ερωτήσεις και να μπω στο θέμα; Μια επίλεκτη ομάδα κωμωδιογράφων του Ιδρύματος του Βάμβακα με μια μελέτη τους πάνω στην ψυχολογία του γέλιου, υπό την καθοδήγηση του Δόκτωρα της κωμωδίας Γιάννη Μπουρνέλη και μετά από ατελείωτες ώρες παρακολούθησης ταινιών με τον Ταμτάκο και παλιών επεισοδίων του Ρετιρέ, έρχεται να ορίσει τι είναι αυτό που κάνει ένα αστείο ή ανέκδοτο επιτυχημένο και τι είναι αυτό που το κάνει αστειάκι του κώλου.

Για πολλά χρόνια η κύρια θεωρία πάνω στα αστεία και τα ανέκδοτα υποστήριζε οτι αρκεί για να είναι ένα χωρατό πετυχημένο να αρέσει σ'αυτόν που το λέει. Αγνοώντας λοιπόν επειδικτικά , αυτή η άκυρη θεωρία, την αντίδραση του περίγυρου στο κάθε αστείο φιλοδοξούσε να επικρατήσει. Αλλά πως θα μπορούσε;

Πως γίνεται να αγνοήσουμε το περιβάλλον και να ζήσουμε αποκομμένοι σε μια προσωπική ουτοπία όπου η αντίδραση των ακροατών μας δεν έχει καμία σημασία για την επιτυχία ή όχι του αστείου. Στην σημερινή εποχή της παγκοσμιοποίησης, οι διαπροσωπικές σχέσεις αποτελούν όλο και περισσότερο μέρος του κοινωνικού μας γίγνεσθαι. Έτσι λοιπον καταλήγουμε σε έναν καινούριο ορισμό για το πετυχημένο αστείο:

Για να είναι ένα αστείο, ανέκδοτο, χωρατό, ή φάρσα πραγματικά επιτυχές δεν αρκεί να αρέσει σ'αυτόν που το λέει. Είναι υποχρεωτικό να αρέσει σ'αυτόν που το λέει όσο είναι και υποχρεωτικό ΝΑ ΜΗΝ ΑΡΕΣΕΙ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΛΛΟΝ.

Χρησιμοποιείστε πειραματικά το Αστειομετρικό τεστ σε μια παρέα από πειραματόζωα. Πείτε το αστείο σας σε μια ομάδα 10 ατόμων από διαφορετικές κοινωνικές τάξεις, με διαφορετικό επίπεδο νοημοσύνης και με διαφορετικό κούρεμα. Πρώτος παράγοντας που παίζει ρόλο είναι πόσο γελάσατε εσείς. Βαθμολογήστε το γέλιο που σας προκάλεσε με άριστα το 10 (εμφατικό γέλιο και απώθηση με το χέρι στους υπόλοιπους , ασυγκράτητο παρατεταμένο γέλιο που δεν επιτρέπει αλλαγή θέματος για τουλάχιστον 15 λεπτά) και σε χειρότερη περίπτωση με 0 (αμήχανο κοίταγμα, φράσεις του τύπου "οχι ρε γαμώτο τελικά δεν είναι αστείο",κλπ.) Στην συνέχεια μετρούμε την αντίδραση των άλλων. Για κάθε άτομο από τα 10 που ΔΕΝ γελάει παίρνουμε 1 πόντο. Για κάθε άτομο που θα σηκωθεί αμέσως μετά να φύγει, ή θα σας βρίσει, ή θα σας σπάσει τα πλευρά με έναν λοστό παίρνετε έναν Μπόνους πόντο. Με αυτή την κλίμακα από το 0 ως το 30, κρίνετε επιτυχώς την αξία των αστεϊσμών σας και εκτοξεύετε την λίμπιντό σας πέρα από τα ανθρώπινα όρια.

Στο υπόλοιπο της σελίδας θα προσπαθήσουμε να σας μεταδώσουμε μερικές τεχνικές για να χτυπήσετε το πολυπόθητο τριαντάρι στο αστειόμετρό σας. Επειδή όμως οι τεχνικές είναι άπειρες και ο καθένας μας μπορεί να ανακαλύψει καινούριους τρόπους να αποκτήσει τα πολυπόθητα αποτελέσματα, θα παραθέσουμε μόνο κάποιες σίγουρες και δοκιμασμένες μεθόδους, για εγγυημένα αποτελέσματα.

ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΑΠΡΟΣΔΟΚΗΤΟ ΤΕΛΟΣ

Μια μεταβυζαντινή προσέγγυση στο καλό αστείο, που χρησιμοποίησαν κυρίως οι Σουμέριοι. Όχι πολύ διαδεδομένη στις μέρες μας, η τεχνική αυτή έχει χρησιμοποιηθεί πειραματικά από μέλη του Foundation με απροσδόκητα καλά αποτελέσματα.

Ξεκινώντας παραθέτουμε το πλέον κλασσικό ανέκδοτο του είδους, το ανέκδοτο με τον Michael Jackson και τα λεμόνια, σε αφήγηση του εμπνευστή του Δρ. Ιωάννη Πέτρου Κολόζη.

(για ν'ακουσεις το ηχητικό ντοκουμέντο πάτα το λεμόνι ή τον Μάικλ και κάνε υπομονή)

Η στρατηγική που ακολουθείται όπως καταλαβαίνει κανείς από το παράδειγμα, έχει να κάνει με την απογοητευτικότητα του τέλους (punchline). Στο συγκεκριμένο είδος, δίνουμε ιδιαίτερη προσοχή κατά την διάρκεια της διήγησης. Όσο προχωράει το ανέκδοτο, δεν μας πειράζει καθόλου να προκαλέσει το γέλιο των άλλων. Αντιθέτως αυτό μας ενθαρρύνει ώστε να έχουμε το επιθυμιτό αποτέλεσμα στην κατάληξη του. Αυτό είναι, με το που θα τελειώσει το ανέκδοτο, κι ενώ κατά την διάρκειά του οι ακροατές γελάνε περιμένοντας μιά κορύφωση, το γέλιο τους κόβεται μιά και καλή με την τελευταία φράση.

Παραθέτουμε άλλα αντίστοιχα σύντομα ανέκδοτα για προπόνηση:

- Πόσοι πολωνοί χρειάζονται για να αλλάξουν μια λάμπα; -Δύο.

-Πως πέθανε ο τελευταίος πόντιος αστροναύτης; -Από καρκίνο του ήπατος.

-Γιατί η μικρή Αννούλα δεν παίζει μπάσκετ; -Γιατί δεν της αρέσει.

Μικρές συνταγές της επιτυχίας, με κανένα κόστος, από το Vamvax Foundation. Δεν αρκούν όμως μόνο τα ανέκδοτα. Μεγάλη επιτυχία έχουν, αν χρησιμοποιηθούν σωστά, και τα :

ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΑ ΛΟΓΟΠΑΙΓΝΙΑ

Πολλοί περιγράφουν τα εξειδικευμένα λογοπαίγνια ως την μεγάλη χαμένη τέχνη του 20ου αιώνα. Ξεκίνησαν από την Πρωσσία κατά την βιομηχανική επανάσταση, αλλά εδραιώθηκαν στην Κυψέλη την χρυσή τριετία 1996-1999. Η τεχνική τους βασίζεται στις εξής βασικές αρχές:

  • Το λογοπαίγνιο πρέπει να αφορά ένα αντικείμενο, πρόσωπο ή έννοια που ο χρήστης του γνωρίζει.
  • Το συγκεκριμένο αντικείμενο, πρόσωπο ή έννοια δεν πρέπει να είναι στο πεδίο γνώσεων κανενός άλλου στον ίδιο χώρο.
  • Το λογοπαίγνιο πρέπει να είναι ενοχλητικό και να διακόπτει σοβαρή συζήτηση.
  • Το λογοπαίγνιο πρέπει να προκαλέσει την απορία ,την δυσφορία και την αγανάκτηση των παραβρισκομένων.

Στην συνέχεια παραθέτουμε μερικά παραδείγματα από διάφορους τομείς γνώσεων με τους οποίους πρέπει να φροντίσετε το κοινό σας να μην έχει καμία σχέση.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΠΡΩΤΟ: (Απαιτεί γνώσεις μουσικής του 18ου αιώνα.) Σε μιά παρέα που βρίσκεστε φροντίζετε να διαπιστώσετε οτι κανείς δεν έχει γνώσεις πάνω στην Ιστορία της μουσικής του 18ου αιώνα. Τότε απλά περιμένετε την ευκαιρία που παρουσιάζετε όταν κάποιος ρευτεί για να του πείτε "ΜΟΣΛΕΣ!" (Moscheless 1934-1978, Ούγγρος συνθέτης γνωστός για την αγάπη του προς τα μυρμήγκια)

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΔΕΥΤΕΡΟ: (Απαιτεί γνώσεις μαθηματικών) Φροντίζετε να βρίσκεστε σε παρέα ατόμων που δεν είχαν ποτέ σχέση με την θετική κατεύθυνση ή την πρώτη δέσμη. Όταν λοιπον κάποιος ανυποψίαστος πει οτι "πρέπει να βρούμε ταξί" έσεις πετάγεστε σαν πέος και του λέτε "για να βρούμε τα Ξ (ξι) πρέπει να κάνουμε το θεώρημα του Rolle". (Το θεώρημα του Rolle είναι ένα μαθηματικά θεώρημα, αλλά ποιός το θυμάται τώρα. Πάντως βρίσκεις τα (ξ) σε μια εξίσωση.)

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΡΙΤΟ: (απαιτεί γνώσεις τυροκομίας) Το λέτε σε μια οποιαδήποτε παρέα εκτός αν βρίσκεστε σε συνέδριο του ΠΕΤ (πανελλήνια ένωση τυροκόμων) ή στα αποδυτήρια ομάδας πόλο. Αν η συζήτηση το φέρει ώστε κάποιος να πει "Αυτό το μαργαριτάρι δεν φτουράει ούτε για παρκόμετρο" είναι η ώρα σας να λάμψετε ρωτώντας τον "παρκόμετρο ή Μπαλφομενκτοπ;" (Μπαλφόμενκτοπ στην τυροκομία ονομάζουμε την μέθοδο με την οποία μετατρέπουμε την αγελάδα σε ανθότυρο.)

Όμως η κωμωδία δεν είναι μόνο λεκτική. Γέλιο μπορείτε να προσφέρετε απλόχερα στον εαυτό σας, όσο απλόχερα μπορείτε να σκορπίσετε τον θάνατο στους γύρω σας. Γιατί εκτός απο τις λέξεις υπάρχουν και οι πράξεις. Πιο συγκεκριμένα οι:

ΠΡΑΞΕΙΣ ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΗΣ ΒΙΑΣ

Από την αυγή της ανθρωπότητας μέχρι σήμερα οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιήσει αυτές τις υπέροχες μεθόδους για να δώσουν χαρά και ικανοποίηση στους εαυτούς τους. Πολλές διάσημες προσωπικότητες έχουν βασίσει το χιούμορ τους σε τέτοιου είδους πράξεις. Μεταξύ τους ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης, ο Τζωρτζ Μπούς τζούνιορ, ο Φρέντυ Κρούγκερ και ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος. Η στρατηγική που ακολουθείται είναι απλή. Ο θάνατος δεν προκαλεί γέλιο παρά μόνο σε αυτόν που τον προκάλεσε κι αυτό μόνο αν αυτός είναι άρρωστο καθίκι. Αν είστε λοιπόν άρρωστημένο κάθαρμα, δεν μένει παρά να δοκιμάσετε σε μια παρέα τα παρακάτω παραδείγματα.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΠΡΩΤΟ: Φροντίζετε να έχετε καλή σχέση με το άτομο στο οποίο κάνετε το αστείο, ώστε να μην παρεξηγηθεί. Ιδανικά θύματα αποτελούν παιδικοί φίλοι, συγγενείς πρώτου βαθμού και άτομα που κάθονται δίπλα σας στο Τρόλλεϋ. Περιμένετε την κατάλληλη στιγμή κι όταν ο (για παράδειγμα) αδερφικός σας φίλος σας ρωτήσει "μήπως ξέρεις γιατί την τουλούμπα την ονομάσανε έτσι ;" εσείς αντιδράτε αμέσως καρφώνοντας του ένα πυρρομένο σουβλί στο νεφρό. Μια πλάκα που θα την θυμάστε κι εσείς κι αυτός στο λίγο υπόλοιπο της ζωης του.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΔΕΥΤΕΡΟ: Πηγαίνοντας εκδρομή με Πούλμαν προς το Πήλιο, βάζετε στο μάτι ένα φαράγγι. Όταν πλησιάσετε σ'αυτό, ζητάτε από τον οδηγό λίγο το τιμόνι. Το συνηθισμένο είναι να σας το δώσει αβίαστα. Όμως πρέπει να έχετε προβλέψει σε αντίθετη περίπτωση να έχετε μαζί σας το πυρρομένο σας σουβλί. Όταν αποκτήσετε τον έλεγχο του πούλμαν δεν έχετε παρά να το φουντάρετε στέλνοντας τους πάντες στον φλεγόμενο θάνατό τους. Αρκεί βέβαια να μην έχετε κόμπλεξ του τύπου "δεν θέλω να πεθάνω", "μα μπορεί να μην θέλουν να βρουν τον φλεγόμενο θάνατό τους τα παιδιά" ή "μα δεν ξέρω οδήγηση."

Ακολουθήστε λοιπόν τις συμβουλές του VAMVAX FOUNDATION και γίνετε το κέντρο της παρέας σκορπίζοντας το γέλιο ή και τον θάνατο.

Τι γίνεται όμως όταν θέλουμε να επιδοκιμάσουμε ένα αστείο ; Θα ήταν πολύ αφελές εκ μέρους μας να γελάσουμε και να καταστρέψουμε τις πιθανότητες επιτυχίας του. 'Αρα οφείλουμε να ακολουθήσουμε διαφορετική τακτική, με τα :

ΕΠΙΦΩΝΗΜΑΤΑ ΕΠΙΔΟΚΙΜΑΣΙΑΣ

'Ενας καλός μας φίλος μας ενθουσιάζει με την προσπάθειά του να πει ένα καλό αστείο και θέλουμε να του δείξουμε οτι είμαστε ευχαριστημένοι από την προσπάθειά του χωρίς να γελάσουμε στοιχίζοντας του πόντους στο αστειόμετρό του. Πως θα το καταφέρουμε αυτό; Επιδοκιμάζοντας το με ένα σχετικό επιφώνημα, μια στρατηγική που περιγράφεται στην σύγχρονη βιογραφία ως: "κάνω το κουνέλι". Το να κάνει κανείς το κουνέλι είναι απλό. Αρκεί να μορφάσει με έναν δικό του αγαπημένο τρόπο και να βγάλει έναν μουσικό τόνο, βγαλμένο από την ζωή του κουνελιού στην ζούγκλα. Ακολουθούν τρία σχετικά παραδείγματα:

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!

(ΓΟΥΛΙΕΛΜΟΣ) ΤΕΛΟΣ

(βαθμοί 19 / 30)